سانتیاگو کالاتراوا، معمار و مجسمهساز برجسته اسپانیایی است که آثارش در سطح بینالمللی شهرت دارد و از او به عنوان یکی از نخبهترین معماران جهان یاد میشود. وی که زاده والنسیا است، یکی از مهترین مجموعههای علمی جهان و اسپانیا را در شهر زادگاهش با نام «شهر علم و هنر» ساخته است.
او در ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۱ میلادی به دنیا آمد و در والنسیا تحصیلات خود را در مدرسهٔ هنر و معماری به پایان رساند. پس از پایان تحصیلات معماری در ۱۹۷۵ برای تحصیل در رشته سازه وارد مؤسسه فنی فدرال سوییس در زوریخ شد. در ۱۹۸۱ پس از اتمام پایاننامه دکترای رشته مهندسی سازه تحت عنوان «چینخوردگی قابهای سه بعدی» فعالیتهای معماری و مهندسی خود را آغاز کرد.
فعالیتهای معماری و مهندسی
فعالیتهای آغازین کالاتراوا بیشتر بر روی پلها و ایستگاههای قطار متمرکز بود. طراحیهای او جایگاه پروژههای عمرانی را به ترازی بالاتر ارتقا داد. برج مخابراتی زیبا و متهورانهٔ «مونتویی» در شهر بارسلون در اسپانیا (۱۹۹۱) در مقر برگزاری بازیهای المپیک ۱۹۹۲ باعث جلب توجهی جهانی به این مهندس عمران و آرشیتکت اسپانیایی گردید. از آن پس پیشنهادهای بسیاری از سراسر جهان به او داده شد. پاویون کوادراچی (۲۰۰۱) در موزه هنر میلواکی، اولین پروژهٔ او در ایالات متحده بود. طراحی برج پیچنده ۵۴ طبقه در شهر مالمو در سوئد او را به یک طراح تراز اول جهانی تبدیل کرد. از دیگر آثار او میتوان به ایستگاه قطار پرسرعت TGV لیون به پاریس نام برد. در حال حاضر کالاتراوا مشغول طراحی یک ایستگاه قطار در محل برجهای دوقلوی نیویورک است.
سبک پیشروی کالاتراوا برای ادغام مهندسی سازه و معماری در پلسازی شهرتی جهانی یافته است. در حقیقت او را میتوان دنباله رو مهندسان اسپانیایی مدرنیستی مانند فلیکس کاندلا و آنتونیو گائودی دانست. با وجود این، سبک او بسیار شخصی است و از مطالعات فراوان او پیرامون ساختار فیزیولوژیک بدن انسان و جهان طبیعت منتج میشود.
جوایز و عنوانها
کالاتراوا عناوین و جوایز بسیاری را کسب کردهاست. از این جمله میتوان به مدال نقره پژوهش و فناوری از پاریس (در سال ۱۹۹۰)، و جایزه معتبر مدال طلایی را از انجمن مهندسان سازه (۱۹۹۲) نام برد.