آنتونی گائودی؛ معماری از سوی خداوند

شهر بارسلونا، 8 اثر ثبت‌شده در فهرست جهانی یونسکو دارد که 7 اثر از آنها متعلق به معمار بزرگ این شهر «آنتونی گائودی» است. با دارالترجمه اسپانیایی کتیبه همراه باشید تا شما را با این شخصیت برجسته اسپانیا آشنا کنیم.

گائودی را یکی از پیشگامان معماری مدرن در جهان می‌دانند. آثار او سبکی منحصربه‌فرد داشت که به سادگی خود را از دیگر آثار معماران جهان متمایز می‌سازند. وی متعقد بود که طبیعت هیچ خط صافی ندارد و بنابراین در بناهایی که می‌ساخت هرگز از خطوط صاف و مستقیم استفاده نکرده است. نتیجه ساختمایی پیچیده با نماهایی خارق‌العاده است که انسان را به دنیای داستان‌ها و افسانه‌ها می‌برد.

مشهورترین اثر گائودی «کلیسای ساگرادا فامیلیا» است که نیمی از عمرش را صرف آن کرد و بعد از 130 سال همچنان ناتمام است. وی در آثارش معماری، طبیعت و دین را در هم می‌آمیخت و ساختمانی متفاوت خلق می‌کرد. آثار او دارای جزئیات فراوانی است که با وسواس تمام خودش بر تک تک آنها نظارت می‌کرد. سرامیک، شیشه‌های تزئینی، چوب‌بری، فرفوژه و بسیاری ظریف‌کاری‌های دیگر به عنوان زبان شخصی آثار گائودی شناخته می‌شوند. او تکنیک‌های جدیدی را نیز در ترکیب مواد به وجود آورد که «ترنکادیس» (تکنیک موزائیک‌های شکسته) یکی از آنهاست.

جالب است بدانید که گائودی به ندرت از نقشه استفاده می‌کرد. او ایده‌هایش را با ماکت‌های سه بعدی می‌ساخت و تمام جزئیات را در آنها به کار می‌گرفت.

زندگینامه

وی در سال 1852، در شهر ریودومس، در منطقه تارگونیا، در کاتالونیا، به دنیا آمد. پدرش «فرانچسکو گائودی ای سرا» به حرفه‌ی مسگری مشغول بود. اصلیت خانواده آنها به جنوب فرانسه باز می‌گردد که در قرن هفدم به سمت اسپانیا مهاجرت کرده بودند

کاتالونیا، همواره زادگاه رویایی گائودی بود و به شدت به آن عشق می‌ورزید. او در عمرش به پیشینه‌ی مدیترانه‌ایش افتخار می‌کرد و از آن با غرور سخن می‌گفت: “تصویر از آن ماست. خیال از ارواح می‌آیند و خیال آن چیزی است که مردم شمال دارند. ما از دیگران متمایز هستیم. تصویر از مدیترانه می‌آید.”

او از همان کودکی به طبیعت علاقه‌ای فراوان داشت و در کودکی از گذراندن وقتش در طبیعت تابستانی کاتالونیا لذت می‌برد. این علاقه به حدی بود که در 27 سالگی به عضویت «مرکز طبیعت‌گردی کاتالونیا» درآمد، مجموعه‌ای که به تحقیق و کاوش در مناطق کاتالونیا می‌پرداخت و اعضاءاش با اسب ده‌ها کیلومتر را در آن منطقه می‌پیمودند.

گائودی از همان ابتدا مردی ساکت و گوشه‌گیر بود. برخی معتقدند بیماری رماتیسم که در جوانی بسیار او را آزار می‌داد در این امر بی‌تاثیر نبوده است. اما به هر حال او مردی به شدت مذهبی بود و اعتقاداتش باعث می‌شد که نسبت به دنیایی که با سرعت به سوی مدرنیته پیش می‌رفت با دیده تردید بنگرد. او که گیاهخوار نیز بود، در سال چندین روز روزه می‌گرفت و به حدی در این امر پافشاری می‌کرد که در سال 1894 سلامتی‌اش با خطر جدی روبه‌رو شد

گائودی تحصیلاتش را در معماری پی گرفت و در این دوران برای تامین هزینه‌هایش به عنوان دستیار معمار کار هم می‌کرد. اما پس از پایان تحصیلش موفق شد اولین پروژه‌ی کاری‌اش را در بارسلونا به دست آورد.«کاسا ویسنس» به یک بنای بسیار شناخته‌شده و در خودر توجه در این شهر تبدیل شد که اعتبار بسیاری را برای او به همراه آورد.

در نمایشگاه بین‌المللی پاریس در سال 1878، گائودی طرح‌هایی را که برای کارخانه کوملا زده بود به نمایش گذاشت و در آنجا مورد توجه صنعتگر مشهور کاتالان، «اوزبی گوئل» قرار گرفت. گوئل بعدها به یکی از حامیان اصلی گائودی تبدیل شد و بسیاری از پروژه‌هایش را حمایت مالی کرد. پارک گوئل از مشهورترین این آثار است که هم‌اکنون از مهمترین جاذبه‌های گردشگری اسپانیا شمرده می‌شود.

سال 1883، گائودی برای تکمیل ساخت پروژه کلیسای ساگرادا فامیلیا به کار گرفته شد. او به محض شروع کار طرح اولیه را به کلی کنار گذاشت و ایده‌هایی جدید را با توجه به سبک حرفه‌ای خودش بر آن افزود.

نمایشگاه سال 1888 در بارسلونا، یکی از نقاط عطف تاریخ معماری مدرن است که گائودی نقشی برجسته در آن داشت و ایده‌هایش را در آنها به نمایش گذاشت. وی طرح‌های ساختمان شرکت ترانس‌آتلانتیکا [Compania Transatlantica] را در برابر دید مخاطبان نمایشگاه گشود و تحسین همگان را به همراه آورد.

در این زمان آنتونی گائودی به حدی به شهرت رسیده بود که از همه جای اسپانیا و حتی خارج از آن پیشنهادات کاری دریافت می‌کرد. بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۴ به اندلس سفر کرد و بناهایی در این منطقه ساخت که تأثیری عمیق بر بافت معماری شهرهایی چون لئون و آستوریا گذاشت. جوایز زیادی نیز به وی اهدا شد، از جمله اولین جایزهٔ تالار اجتماعات شهری بارسلون، در سوم سپتامبر ۱۹۰۱ برای عمارت کاسا کالوِت به او تعلق گرفت.

گائودی علیرغم تمام کارهایی که در زندگی‌اش انجام می‌داد، رسالتش را در ساخت کلیسای ساگرادا فامیلیا می‌دانست. او خود را وقف این بنا کرده بود و تلاش کرد تا پایان عمرش بخشی از آن به انتها برساند. وی خود می‌دانست که این پروژه به حدی بزرگ است که نمی‌تواند اتمام آن را در طول زندگی‌اش شاهد باشد. به همین دلیل نقشه‌ها و مدل‌های سه‌بعدی بسیاری تهیه کرده بود که پس از او دیگر معماران بتوانند راه او را ادامه دهند.

وی هیچگاه ازدواج نکرد و تا آخر عمر مجرد ماند. در نهایت در سال 1926، در دومین روز از ماه ژوئن، طی تصادفی سخت با یک تراموا، راهی بیمارستان شد و پنج روز بعد جان باخت. وی را در سرداب کلیسایی دفن کردند که ژندگی‌اش را وقف آن کرده بود.

در ادامه می‌توانید به فهرستی از مهمترین آثار آنتونی گائودی توجه کنید:

• کلیسای ساگرادا فامیلیا
• کاسا میا
• کاسا باتیو
• پارک گوئل
• کاسا ویسنس
• گوئل پاوویون
• کاسا بوتینس
• کاسا کالوت
• باغ‌های آرتیگاس
• کلیسای کولونیا گوئل
• مدرسه ساگرادا فامیلیا
• بلسگارد (کاسا فیگور)
• پالائو گوئل