«کهکشانیها» عنوانی است که تنها یک تیم شایسته آن است. طی یک قرن گذشته کمتر باشگاه فوتبالی را میتوان سراغ گرفت که به اندازه «رئال مادرید» افتخارآفرینی کرده باشد. این تیم بزرگ با هدایت بزرگترین سرمربیهای جهان و بهخدمتگرفتن بزرگترین بازیکنان جهان، همواره بر صحنه فوتبال جهان درخشیده است. رئال مادرید، تیمی است که فراتر از مرزهای اسپانیا، در سرتاسر دنیا طرفداران بیشماری را در هر بازی با خود همراه میکند. با دارالترجمه اسپانیایی کتیبه همراه ما باشید تا شما را با این تیم پرستاره آشنا کنیم.
ورزش فوتبال جزء سرگرمیهایی محسوب میشود که هر ساله میلیونها نفر را به عنوان هوادار به خود جذب میکند، یکی از این تیمها که توانسته در جام باشگاههای اروپا رتبه اول را از آن خود نماید و همچنین جزوء پرافتخارترین تیمهای تاریخ فوتبال اروپا و موفقترین تیم فوتبال در قرن بیستم به انتخاب فیفا شود تیم فوتبال رئال مادرید است.
باشگاه فوتبال رئال در شهر مادرید، پایتخت اسپانیا واقع شده است. این باشگاه با رکورد33 قهرمانی در لالیگا، 19 قهرمانی در کوپا دل ری، 9 سوپرکاپ اسپانیا، 11 قهرمانی در جام باشگاههای اروپا، 2 جام یوفا، 1 سوپرکاپ اروپا و 1 قهرمانی در جام باشگاههای جهان جزء باشگاههای تراز اول و گرانقیمت دنیا محسوب میشود. آنها از سال 1947 میلادی دارای ورزشگاه مخصوص خود هستند که «سانتیاگو برنابئو» نام دارد و در مرکز شهر مادرید با گنجایشی بالغ بر ۸۵٫۴۵۴ نفر واقع گردیده است. این ورزشگاه در سالهای 1957، 1969، 1980 و 2010، میزبان فینال لیگ قهرمانان اروپا بوده است.
باشگاه رئال مادرید از گذشته تا به امروز یکی از پردرآمدترن باشگاههای جهان محسوب میشود که با درآمدی معادل 750 میلیون یورو درسال 2017-2018 در صدر قرار گرفته است و پس از آن رقیبش بارسلونا با درآمدی معادل 690 میلیون یورو در جایگاه دوم و منچستریونایتد با درآمد 666 میلیون یورویی در رتبه سوم قرار گرفته است.
در سال 1897 گروهی از دانشجویان دانشگاه کمبریج و آکسفورد در مادرید باشگاهی را تاسیس کردند که به «باشگاه فوتبال آسمان» [Sky Football] شناخته میشد. در سال 1900 درگیریهایی در این تیم شکل گرفت که منجر شد برخی از این اعضا و بازیکنان از تیم جدا شده و تیم دیگری به نام Nueva Sociedad de» «Football به معنی «اجتماع جدید فوتبالی» [New Society of Football] را شکل دهند. آنها به این دلیل این نام را انتخاب کردند که خود را از تیم اسکای جدا کرده باشند.
جولیان پالاسیوس «Julián Palacios» به عنوان رئیس موقت این باشگاه انتخاب شد. بعد از آن نام باشگاه به «باشگاه فوتبال مادرید» [Madrid Football Club] در سال 1901 تغییر داده شد. مدتی بعد، در 6 مارس 1902 پس از آن که هیئت مدیره جدید باشگاه، «خوآن پادروس» را به عنوان اولین رئیس رسمی باشگاه انتخاب کردند، تیم فوتبال مادرید رسماً تاسیس شد.
در سال 1905 بعد گذشت سه سال از تاسیس باشگاه، مادریدیها موفق به شکست دادن تیم اتلتیکو مادرید شدند و توانستند اولین عنوان را برای باشگاه به چنگ بیاورند. چهار سال بعد از شکست دادن تیم اتلتیکو که جزء مدعیان قهرمانی بود در سال 1909 مدیر وقت باشگاه مادرید، «آدولفو ملندز»، اساسنامه جام اسپانیا را امضا کرد تا باشگاه بتواند به یکی از اعضای فدراسیون سلطنتی فوتبال اسپانیا تبدیل شود. پس از آن نیز در1912 تیم به ورزشگاه جدید خود با نام Campo de O’Donnell نقل مکان کرد.
این تیم که از محبوبیت بالایی در میان مردمان شهر برخوردار شده بود و موفقیتهایی را در کارنامه خود داشت، در سال 1920 توسط شاه آلفوسو سیزدهم [King Alfonso XIII] نشان سلطنتی رئال (Real or Royal) را دریافت کرد و عنوان «رئال» را به نام خود افزود.
اولین لیگ فوتبال اسپانیا در سال 1929 تاسیس شد و رئال مادرید توانست به صورت مشترک با تیم حریف خود، بارسلونا، مقام دوم در فصل اول این مسابقات را به دست بیاورد. این تیم اولین مقام قهرمانی خود را در مسابقات لیگ اسپانیا در فصل 1931-1932 کسب نمود و توانست در فصل بعد هم دوباره از عنوان خود دفاع کند و به اولین تیمی تبدیل شود که دو بار پیاپی در این لیگ قهرمان شده است.
طی سالهای بعد تیم رئال مادرید با فراز و نشیبهایی به حرکت خود ادامه میداد تا در سال ۱۹۴۵، «سانتیاگو برنابئو»، مدیر افسانهای رئال مادرید، کار خود را آغاز کرد. حضور او سرآغاز تحولات چشمگیری در این باشگاه بود. برنابئو در همان سال دستور داد تا زمین تمرین اختصاصی تیم بازسازی گردد و ورزشگاهی بزرگتر برای تیم ساخته شود. وی در سال 1953 تصمیم به خرید بازیکنان بزرگی برای تیمش گرفت که در اولین قدم، توانست «آلفردو دی استفانو» یکی از ستارگان فوتبال آن زمان را به تیم خودش جذب کند. او برای این کار رقابت سختی را با بارسلونا انجام داد و در نهایت موفق از آن بیرون آمد. از دیگر اقدامات این مدیر توانمند میتوان به طراحی مسابقاتی اشاره کرد که در آن از تیمهای مختلف سراسر اروپا در سال 1955 میلادی برای بازی در آن دعوت شده بود. این مسابقات بعدها به عنوان «لیگ قهرمانان اروپا» [Champion League] شناخته شد.
رئال مادرید توانست در طی سالهایی که برنابئو مدیریت باشگاه را برعهده داشت نام خود را به عنوان قدرتی در اروپا معرفی کند. رئالیها در بین سالهای 1956 تا 1960 پنج بار متوالی قهرمان جام اروپا شدند و توانستند نشان افتخار یوفا را نیز کسب کنند. همچنین آنها ششمین جام خود را در سال 1966 با شکست 2-1 مقابل پارتیزان به دست آوردند. اعضای این تیم در سالهای 1962 و 1964 نیز موفق شده بودند تا به فینال این رقابتها برسند اما موفق به قهرمانی نشدند.
در دهه هفتاد باشگاه توانست موفق به کسب 5 لیگ اسپانیا و 3 جام حذفی گردد و با تلاش فراوان دیدار فینال جام در جام اروپا را برگزار کنند اما شانس با آنها یار نبود و دربازی مقابل چلسی با شکست 2-1 از کسب جام بازماندند. بدترین اتفاق برای باشگاه زمانی رخ داد که مدیر باشگاه در سال 1978 در حالیکه مسابقات جام جهانی فوتبال در آرژانتین آغاز شده بود، درگذشت. این اتفاق به حدی مهم بود که مسئولین فیفا تصمیم گرفتند 3 روز را در حین مسابقات به افتخار برنابئو، عزای عمومی اعلام کنند و در همان سال نیز باشگاه تصمیم گرفت به احترام برنابئو اولین دوره جام برنابئو را برگزار کند.
شوک وارده به تیم تا اوایل دهه 80 میلادی ادامه داشت تا اینکه گروهی از بازیکنان لیگ اسپانیا به تیم رئال پیوستند و باعث تحول عظیمی در تیم شدند. این گروه که متشکل از 5 بازیکن فوق ستاره (امیلی بوتراگوئنو، مانوئل سانچز، مارتین وازکوئز، میشل و میخل پاردخا) بود به «گروه کرکسها» معروف شدند و توانستند یکی از بهترین تیمهای نیمه دوم دهه 80 در اسپانیا و اروپا را رقم بزنند. آنها موفق شدند 2 جام یوفا، 5 لیگ اسپانیا پیاپی، یک جام حذفی اسپانیا و 3 سوپر کاپ اسپانیا را کسب کنند. این تیم رویایی اما در اوایل دهه 90 و با جدایی چند تن از اعضاء گروه کرکسها افت کرد.
در سال 1996 «لورنسو سانز» مدیر باشگاه رئال مادرید تصمیم گرفت تا «فابیو کاپلو» را به عنوان مربی تیم انتخاب کند. دوران مربیگری کاپلو کمتر از یکسال به طول انجامید، او توانست بازیکنانی چون روبرتو کارلوس، پدراگ میاتوویچ، داور شوکر و کلارنس سیدورف را برای تقویت تیمی که خود بازیکنانی چون رائول گونزالس، فرناندو هیرو، ایوان زامورانو و فرناندو ردوندو را داشت، اضافه کند. با این وجود از آنجایی که کاپلو در زمان حضورش در تیم رئال نتوانست نتایج مطلوبی را کسب کند، باشگاه مجبور به فسخ قرارداد وی گشت تا بتواند با «یوپ هینکس» قرار داد ببند. در سال 1997 باشگاه «فرناندو مورینتس»را خریداری نمود و توانست به کمک اسطورههای خود و سرمربی آلمانی پس از 33 سال انتظار، هفتمین جام اروپایی خود را از آن خود نماید. طی سالهای بعد آنها با تلاش فراوان توانستند در سال 1979 نیز هشتمین جام اروپایی را کسب نمایند.
در سال 2000، «فلورنتینو پرز» مدیریت باشگاه را برعهده گرفت و در اولین اقدام «وینسنته دلبوسکه» را به عنوان سرمربی تیم رئال مادرید انتخاب نمود. وی در همان سال با صرف هزینههای سنگین، تیمی را متشکل از زیدان، رونالدو، فیگو، کارلوس، رائول و دیوید بکهام که از جمله ستارگان آن روزهای رئال مادرید بودند تشکیل داد. این تیم به دلیل هزینههای زیاد برای نقل و انتقالات ستارگان بزرگ و کسب نهمین جام اروپایی، در سرتاسر دنیا «کهکشانیها» معروف شد.
در سال 2006 اعضأ باشگاه «رامون کالدرون» را به عنوان مدیر جدید باشگاه انتخاب کردند. کالدرون نیز در اولین اقدام خود «کاپلو» را مجدداً به عنوان مربی تیم انتخاب کرد. بازیکنان رئال به واسطه این مربی توانستند طی 4 سال آینده، موفق به کسب جام شوند و لالیگا را با کاپلو فتح کنند. اما کاپلو یک فصل بیشتر مربی رئالیها نبود و در انتهای فصل این تیم را برای پیوستن به تیم ملی انگلیس ترک کرد. همچنین تیم رئال موفق شد فصل بعد نیز 31 مین قهرمانی خود را در لالیگا کسب کند که این برای اولین بار در طی 18 سال گذشته بود که دو سال پیاپی این جام را کسب میکردند.
در سال 2009 پس از 2 سال ناکامی تیم و نگرفتن نتایج باب میل رئالی ها کالدرون مجبور به ترک پست مدیریت رئال مادرید گردید و اعضای باشگاه مجددا ، «فلورنتینو پرز» را به عنوان مدیر باشگاه انتخاب کردند. وی باردیگر سیستم کهکشانیهای خود را پیش گرفت و« مانوئل لوئیز پیگرینی ریپامونتی رل» که بازیکن بازنشسته شیلیایی بود را به سمت مربیگری تیم برگزید. پرز دوباره شروع به خرید بازیکنان سرشناس و گرانقیمت برای تیم رئال کرد. او ابتدا کاکا را از تیم میلان خریداری نمود و سپس کریستیانو رونالدو را از منچستر یونایتد با رقم 96 میلیون یورو به این تیم آورد که یک رکورد تاریخی در آن زمان بر حسب میزان قرارداد محسوب میگشت. فلورنتینو پرز که شرایط مربیگری مانوئل پلگرینی را برای تیم رئال مناسب نمیدید مجبور به برکناری او شد و در همان فصل شروع به مذاکره با «ماسیمو موراتی»، مدیر اینتر میلان ایتالیا کرد تا بتواند اجازه خروج خوزه مورینیو را که برای آنها 3 جام کسب کرده بود را بگیرد. آنها اولین جام خود را با مورینیو در سال 2010، با برد 1-0 برابر بارسلونا و در فینال جام حذفی بدست آوردند. همچنین در سال بعد 2011، آنها توانستند لالیگا را با غلبه بر حریف خود بارسلونا از آن خود کنند.
در سال ۲۰۱۳، «کارلو آنجلوتی» با قراردادی سه ساله جانشین مورینیو شد. او زینالدین زیدان و پل کلمنت را به عنوان دستیارانش در رئال معرفی نمود. رئال که در طول تاریخ حیاتش دست به خریدهایی با مبالغ بالا زده بود در سال 2013 با خرید«گرت بیل» به مبلغ رکوردشکن 100 میلیون یورو توانست سوژه رسانهها گردد. این مربی در آغاز فصل کاریاش توانست با گل زنی بازیکن تازهاش در فینال کوپا دل ری، بارسلونا را شکست دهد و به مقام قهرمانی برسد. همچنین در سال 2014، رئالیها با شکست اتلتیکو در فینال لیگ قهرمانان اروپا برای اولین بار بعد از سال 2002، به مقام قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا برسند و به نخستین تیمی تبدیل شوند که به ده قهرمانی اروپایی دست پیدا کرده است، که در اصطلاح لادسیما نامیده میشود.
بعد از قهرمانیهای اخیر در لیگ قهرمانان، رئال مادرید شروع به خریداری بازیکنان جدیدی از جمله کیلور ناواس، ایسکو، تونی کروس و خامس رودریگز کرد. این تیم ابر قهرمان توانست در سوپر جام اروپا 2014 با گلزنی رونالدو تیم سویا را شکست دهد و به هفتادونهمین جام تاریخیش دست پیدا کند.
رئالیها در آغاز فصل 2014-2015، با 18 پیروزی پیاپی که شامل برتری مقابل لیورپول و بارسلونا نیز میشد، به رکورد 18 پیروزی پیاپی «فرانک رایکارد» در بارسلونا دست یافتند. این تیم در دسامبر 2014، با شکست سنلورنزو در فینال جام باشگاههای جهان 2014 این رکورد را به 22 پیروزی پیاپی رساندند اما در ابتدای سال 2015 و با شکست مقابل والنسیا این رکورد متوقف شد و آنها موفق به رکورد جهانی 24 پیروزی پیاپی نشدند. همین سال نیز در لالیگا به مقام نایبقهرمانی رسیدند.
در سال 2015، آنها «رافائل بنیتز» را برای رهبری تیم با قراردادی سه ساله به تیم خود جذب کردند. اما به دلیل عدم کسب نتایج مطلوب، در اوایل فصل بعدی مسئولین تیم رئال، زینالدین زیدان را به جای وی انتخاب نمودند. او در گذشته به عنوان دستیار کارلو آنجلوتی در تیم رئال فعالیت نموده بود و همچنین سرمربیگری رئال مادرید کاستیا را نیز در کارنامه داشت. رئال در اولین بازی بعد از حضور زیدان در ترکیب تیمش در سال 2016 «دپورتیوو لاکرونی» را 0-5 در خانه شکست داد. و در بازی مقابل اتلتیکو مادرید توانست در ضربات پنالتی فینال لیگ قهرمانان اروپا، برای یازدهمین بار قهرمان این رقابتها شد.
در 10 دسامبر 2016، این تیم با برد 2-3 مقابل دپورتیوو، رکورد 35 بازی بدون شکست را ثبت کرد. در 18 دسامبر 2016، رئال توانست 2-4تیم فوتبال کاشیما آنتلرز را شکست دهد و قهرمان جام باشگاههای جهان 2016 شود. همچنین این تیم با بازی زیبایی که از خود مقابل سویا در سال 2017، رکورد شکستناپذیری تیم خود را به 40 بازی رساند و رکورد قبلی اسپانیا که 39 بازی بود را از حریف خود یعنی تیم بارسلونا پس گرفت. در مه 2017 رئالیها برای سیوسومین بار به قهرمانی لا لیگا دست یافتند.
رئال مادرید در سال 2018 توانست برای سومین سال متوالی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شود و به اولین باشگاهی تبدیل شد که از زمان بایرن مونیخ در دهه 1970 میلادی سه بار متوالی قهرمان یک جام اروپایی میشود.
لوگو باشگاه:
هر باشگاه فوتبال دارای نماد یا لوگویی است که در طول قدمتش تغییراتی را بر روی آن شاهد بوده است. اولین لوگوی باشگاه رئال متشکل از سه حرف [Madrid Club Fútbol] MCF تشکیل شدو از سال 1902 به مدت 6 سال برای باشگاه اعتبار داشت.
در سال 1908 یکی از اعضای کادر فنی طرحی را به باشگاه ارائه داد مبنی بر اینکه این سه حرف داخل دایرهای قرار بگیرند. پس از قبولی توسط اعضای هیات مدیره، این لوگو توانست به مدت 12 سال بر روی پیراهن رئال نقش ببندد. در سال 1921 شاه آلفونسو سیزدهم به لوگوی باشگاه هم یک تاج و هم کلمه رئال را اختصاص داد. این لوگوی جدید نیز به مدت 10 سال بر روی پیراهن رئالیها قرار گرفت. در سال 1931 پس از 10 سال با برکناری شاه آلفونسو هم کلمه رئال و هم شکل تاج از روی لوگو باشگاه برداشته شد و به جای آن خطی مورب به رنگ لوگو باشگاه که بنفش بود بر روی آرم آن قرار گرفت.
دو سال پس از جنگ داخلی اسپانیا پس از ده سال از آخرین تغییر در لوگو باشگاه ، مجددا شکل تاج و کلمه رئال به لوگو باشگاه اضافه گردید. آخرین بار در سال 2001 تغییرات کوچکی در لوگوی باشگاه صورت گرفت که در آن رنگهای کرم و بفنش در آخرین لوگو به رنگ آبی و زرد درآمدند.
پیراهن باشگاه:
باشگاه رئال مادرید رنگ سفید را برای پیراهن خود از همان ابتدای کار برگزید. رنگی که به عنوان هویت این باشگاه به حساب میآید. رنگی که باعث شده است تا مادریدیها به این تیم لقب قوهایسفید یا «Los blancos» بدهند.
این تیم در آن سالها، در مسابقات فوتبال از لباس سفید با یقههای مد روز با شورت سفید و جوراب مشکی استفاده میکردند. رئالیها طی سالیان متوالی ترکیب رنگی خود را تغییر ندادند اما در سال 1925 عدهای از روشنفکران رئال به تقلید از باشگاه «کورینتیان لندن» رنگ شرت را به مشکی تغییر دادند و این کار آنها اولین تغییر در 25 سال گذشته به حساب میآید. از آنجا که شانس با رئالیها همراه نبود، تیم در فینال جام حذفی همان سال مقابل بارسلونا شکست خورد و آنها جام را از دست دادند. مسئولان رئال، نحسی لباس جدید را عامل شکست میدانستند، بنابراین رنگ لباس آنها بار دیگر به لباس سفید و جوراب مشکی بازگشت.
این روند تا سال ۱۹۴۷ادامه داشت تا اینکه در آن سال مدیران باشگاه تغییراتی را در پوشش بازیکنان ایجاد کردند که میتوان به اضافه کردن دکمه، چاپ لوگو باشگاه جلو و سمت چپ پیراهن، درج شماره بازیکن در پشت پیراهن و از همه مهمتر رونمایی از دو نسخه پیراهن یکی با آستین بلند برای زمستان و دیگری با آستین کوتاه برای تابستان اشاره کرد. همچنین یکی از مهمترین تغییراتی که در سال ۱۹۵۵رخ داد و تا به امروز ادامه داشته است تغییر رنگ جورابها از سیاه به سفید است.
پس از تغییر جورابها به رنگ سفید تغییرات تا چند دهه بر روی حروف اسپانسر و لوگوی شرکتهای تولیدکننده لباس صورت میگرفت. به طور مثال زمانیکه آدیداس تولیدکننده پیراهنهای رئال بود سه نوار سنتی این برند همواره در رنگهای آبی بنفش و سیاه روی لباسهای رئال چاپ میشدند. آدیداس(ADIDAS) ، کلمه (KELME)، هومل(HUMMEL) همواره از تولیدکنندگان پیراهنهای این باشگاه بودهاند. در سال1980 «آدیداس» به عنوان نخستین حامی باشگاه انتخاب شد. پس از پنج سال در سال 1985 شرکت دانمارکی هومل توانست تولید لباسهای ورزشی رئال را بر عهده بگیرد. این همکاری بین کمپانی« هومل» و باشگاه رئال به مدت 9 سال ادامه داشت تا اینکه در سال 1994برند اسپانیایی «کلمه »جای کمپانی هومل را گرفت و به مدت 4 سال با باشگاه رئال قرارداد بست. اما در سال 1998 آدیداس دوباره بر جای خود تکیه زد و تا امروز کمپانی دیگری نتوانسته عرصه را بر وی تنگ کند.
بهترین و بدترین بازیکنان خریداری شده:
قوهای سفید در طول تاریخ خود شاهد جذب بازیکنان متعددی به باشگاه بودند. این بازیکنان تازهظهور یا سرشناس که با مبالغ بالا به این باشگاه میپیوستند بعضا جنجالی و یا رکورد گرانترین خرید تاریخ باشگاهها را به خود اختصاص میدادند. در این بین بازیکنانی هم بودند که به تیم رئال پیوستند اما نه تنها برای این تیم موفقیتی نداشتند، بلکه آینده کاری خود را نیز به خطر انداختند.
بهترین خریدهای تیم فوتبال رئال مادرید |
|
| نام بازیکنان | مبلغ قرارداد |
| دیوید بکامDavid Beckham | 24 میلیون پوند |
| گونسالوهگواینGonzalo Higuaín | 9 میلیون پوند |
| کلود ماکه له له Claude Makélélé | 10 میلیون پوند |
| روبرتو کارلوس Roberto Carlos | 4.5 میلیون پوند |
| فرناندو ردوندوFernando Redondo | 3 میلیون پوند |
| کریستیانورونالدو Cristiano Ronaldo | 80 میلیون پوند |
| سرخیو راموس Sergio Ramos | 20 میلیون پوند |
| زین الدین زیدان Zinedine Zidane | 75 میلیون یورو |
بدترین خریدهای تیم فوتبال رئال مادرید |
|
| نام بازیکنان | مبلغ قرارداد |
| جاناتان وودگیتJonathan Woodgate | 13 میلیون پوند |
| نیکلاس آنلکا Nicolas Anelka | 23 میلیون پوند |
| والتر ساموئل Walter Samuel | 20 میلیون پوند |
| فابیو کوئنترائو Fábio Coentrão | 30 میلیون پوند |
| رویستون درنتهRoyston Drenthe | 26 میلیون یورو |
| آنتونیو کاسانو Antonio Cassano | 4.95 میلیون یورو |
| کاکا Kaká | میلیون یورو 60 |
| پدرو لئونPedro León | 9 میلیون یورو |
ال کلاسیکو
یکی از اتفافاقات مهم درفوتبال اسپانیا مربوط به رودررویی دو تیم تراز اول این کشور یعنی تیم محبوب و ستم دیده کاتالانها با تیم موفق و سلطنتی رئال مادرید است که توانسته طی سالیان گذشته اقشار مختلفی را برای تماشای این دیدار با خود همراه کند.
در لیگ قهرمانان اروپا، کوپا دل ری و … به بازی دو تیم بارسلونا و رئال مادرید در مقابل هم «ال کلاسیکو» یا دربی گفته میشود. این دیدار به هیجان انگیزترین رودررویی تیمها در مقابل هم شهرت دارد، زیرا هواداران زیادی برای شروع این بازی از ماهها قبل لحظه شماری میکنند و رکورد بیشترین تماشاچی را در مسابقات فوتبال اروپا به خود اختصاص داده است.
این رقابت از گذشته تا به امروز ریشه در اختلافات دو منطقه کاتالونیا و کاستیا دارد. زیرا در زمان ژنرال فرانکو مردمی که در کاتالونیا زندگی میکردند دارای قدرت کمتری نسبت به مردمی که در منطقه کاستیا زندگی می کردند داشتند و از آنجا که تیم رئال مادرید تیم محبوب ژنرال فرانکو به حساب می آمد، مردم کاتالونیا با پیوستن به هواداران تیم بارسلونا توانستند خشم و اعتراضشان را به حکومت به واسطه این تیم اعلان کنند.
از دلایل مهم و قدیمی دشمنی هواداران بارسلونا با تیم رئال مادرید میتوان به پیوستن «آلفردو دیاستفانو» در سال 1950 به تیم قوهای سفید اشاره کرد که جزء عوامل اصلی موفقیت تیم رئال مادرید در آن زمان به حساب میآمد. وی با زدن ۱۸ گل به بارسلونا در رده دوم بهترین گل زنان تاریخ ال کلاسیکو محسوب میشود.
یکی دیگر از ریشههای دشمنی هواداران بارسلونا با تیم رئال مادرید میتوان به رویارویی این دو تیم در «کوپا دل ری» سال 1943 اشاره کرد. در این بازی تیم قدرتمند و محبوب رئال مادرید توانست با بازی بینظیری که از خود به جای گذاشت 11 گل وارد دروازه حریف خود نماید و از صعود آنها به مرحله بعدی جلوگیری کند، اما در میان هواداران بارسلونا این بازی سیاسی به حساب میآید و گلهای وارده به دروازه تیمشان را ناشی از فشار ژنرال فرانکو در آن بازی به بازیکنان تیم بارسلونا میدانند.